Słów kilka o lęku
Dyskusje dotyczące pochodzenia różnych emocji i ich znaczenia w życiu każdego z nas, trwają od wieków. Wśród nich ważne miejsce zajmują zagadnienia dotyczące emocji zwanych-lękiem.
Etymologia i ocena semantyczna słowa lęk, pozwala na jego analizę w dwojakim ujęciu: filozoficznym i klinicznym.
W znaczeniu filozoficznym słowo to, pochodzi od łacińskiego „ango”, co oznacza: ściskać, dławić, niepokoić. Na tym poziomie, lęk doświadczany bywa jako: nieprzyjemne dokuczliwe oczekiwanie na bliżej nieokreślone niebezpieczeństwo oraz potrzebę działań zmierzających do jego likwidacji. Jest to rodzaj lęku kontrolowanego.
W znaczeniu klinicznym natomiast słowo - lęk, oznacza niepokój przed nieokreślonym wydarzeniem, stan niepewności, dręczące poczucie zagrożenia. Ten z kolei rodzaj lęku, nie jest kontrolowany i prowadzi w konsekwencji do bierności oraz poczucia bezradności.
Lęk jest to uczucie, które towarzyszy każdemu z nas od chwili narodzin, aż do śmierci i jest wpisane w nasz rozwój filogenetyczny. Pojawienie się lęku, związane jest ze stymulacją najstarszych filogenetycznie struktur naszego mózgu, co sugeruje, że jest to właściwość wrodzona lub wykształcająca się w bardzo wczesnym okresie naszego rozwoju ontogenetycznego.
Formy lęku i jego natężenie zmieniają się w zależności od wieku rozwojowego, predyspozycji genetycznych oraz wcześniejszych doświadczeń. Uzależnione są również od otoczenia, w którym jednostka żyje i wpływów, którym podlega. [Czytaj dalej →]